Murat Ülker kendisiyle röportaj yaptı: ”İslamcı, sağcı, Atatürkçü, solcu filan değilim; müslümanım ve T.C. Cumhuriyeti vatandaşıyım”

Yıldız Holding Yönetim Kurulu Başkanı Murat Ülker, kendisiyle yaptığı röportajda siyasi görüşüne ilişkin olarak, ”İslamcı, sağcı, Atatürkçü, solcu filan değilim. Müslümanım ve T.C. Cumhuriyeti vatandaşıyım” dedi. Ülker kurdukları ColaTurka’nın verilen cezanın akabinde pazardan çekilmesine yönelik, ”O ceza mahkemeden döndü ama 7 sene ‘Demokles’in kılıcı’ benzeri zirvemizde sallandırdılar. Başbakanlıkta Tayyip Bey’in de (Recep Tayyip Erdoğan) katıldığı bir toplantıda, kendisi bize hak verdi ve aslında mahkeme olacak, bekleyin dedi. Ama o vakit bürokrasi sonraki gün cezayı katılaştırıp uygulamaya koydu” tabirlerini kullandı. 

Türkiye’nin önde gelen iş insanlarından olan Yıldız Holding Yönetim Kurulu Başkanı Murat Ülker, Ali Koç, Hanzade Doğan benzeri isimlerin akabinde bu sefer şahsen kendi kendisiyle röportaj yaptı. İş dünyasına, ailesine ve geçmişine dair merak edilen birçok mevzuyu ele alan Ülker, ferdî sitesinde yayınladığı bu özel söyleşide çocukluğundan iş hayatına, sosyal medyadaki spekülasyonlardan Ülker’i küresel bir markaya dönüştürme sürecine kadar birçok mevzuyu ele aldı.

Ülker, “Bunu size daha önce sormuştum: Benimle röportaj yapmak ister misiniz?” diye sorduktan sonra takipçilerinden yüzlerce soru aldığını ve 70’ten fazla soruyu yanıtladığını belirtti. Ülker, ayrıyeten takipçilerinin sormadığı soruları da kendisinin sorarak cevapladığını aktardı. 

Ülker’in röportajından öne çıkan sorular ve karşılıkları şöyle:

Nasıl bir çocukluk geçirdim, gelecekteki “Murat Ülker” i yaratmada bu çocukluğun rolü ne oldu? “Dini bütün” diyeceğimiz bir ailede yetiştiğimi söyleyebilir miyim? İlk din eğitimimi kimden aldım? Kur’an Kursuna gittim mi? En fazla bu bahiste kimden etkilendim?

İyi bir çocukluk geçirdim. Ama bir ağabeyim ya da kardeşim olsaydı herhalde öbür olurdu. Çok şükür bir ablam var.

Dinin gereklerini yerine getiren “bir aile” demek daha doğru olurdu. İlk din eğitimimi mahallemizin, Horhor Kızıl Minare Mescidi imamı Mahmut Bayram hocadan konutlarında aldım. ARE, ARO, çok iyi bir insandı, aydındı; kendisinden çok istifade ettim. Ama hala daha yeni fikirlere ve kritiğe açığım yani aydınlanmam sürüyor. Kuran Kursuna ise gitmedim.

”Biz Hazar ya da Karay Türkü değiliz, lakin Tat’ız”

Baba tarafı büyüklerim Kırım göçmeni, Kırımlı Devletler Ailesi’nin Türkiye’deki üçüncü kuşağını temsil ediyorum. Babam, yaşadığı kötü olaylar nedeniyle meraklısı değildi ama ben Kırım’a da gidip geçmişin izlerini sürdüm. Babam “Biz evlad’ı fatihanız, diyor, yani Osmanlı İmparatorluğu’nda Balkanlar’ın fethine katılan beyefendilerin, fatihlerin soyundan geldiğinizi ifade ediyordu. Ben kendimi ne olarak hissediyorum? Bazen beni “hazar yahut karay yahudisi” olarak da trolleyenler oluyor. Ne demek istiyorlar? Nerden çıkıyor bu yahudilik?

Bu sosyal medya dünyasında acayiplikler tık alıyor. Hazar ya da Karay’ların Museviliği tarihte bile kesin değildir. Esasen biz Hazar ya da Karay Türkü değiliz, lakin Tat’ız; yani kıyıda yaşayan melez tatar ırkı demek. Yüzlerce aileden oluşan bir sülalemiz var Devletler, tabii Stalin’den sonra geriye ne kaldıysa … Halbuki Musevi ve Yahudi’ler pekala bilirler, bizim kim olduğumuzu.

Niçin İmam Hatip Lisesi tercih etmedim  de İstanbul Erkek Lisesi benzeri daha fazla seküler rekabetçi ailelerin tercih ettiği bir liseyi tercih ettim?. Üstüne bir de yeniden Boğaziçi Üniversitesi. Ailemin bu mevzuda yönlendirmesi oldu mu?

İEL babamın sonra büyük amca oğlumun okuduğu bir okuldu. Ama tabii sınavı kazanarak girdim, 4’ncü olmuştum. Halbuki başkalarını de kazanmıştım, ama gönlüm İEL’deydi. BÜ’ye gelince 1977’de eğitimin sürdüğü tek maruf üniversiteydi, eğitim İngilizce idi. Ama tabii ailece konuşup karar veriyorduk.

”Mehmetçik Vakfı’na yapılan bağışın darbe ile ilgisi yok”

1997 yılında Türkiye’de seçilmiş iktidara karşı 28 Şubat post-modern darbesi yapıldı.  “Ülker Grubu”nun pek çok muhafazakâr grup gibi, “askerler tarafından “alışveriş edilmemesi gereken markalar listesine alındığı söylentisi” yayıldı. Ülker ürünleri orduevlerine sokulmadı, kimi marketlerin raflarından indirildi.

O dönem sonrasında Ülker Mehmetçik Vakfına 1,5 milyon dolar bağış yaptı, 75. yıl kutlamalarının da ana sponsoru oldu. Bu hareketi de; bir taraftan İlim Yayma Vakfı’nın kurucusu olduğu, diğer taraftan “Biz Atatürkçüyüz” diyerek darbecilere nedamet getirdiği için eleştirildi. O periyotta icranın başında değildim ama bu kararlarda tuzum var mıydı? Nasıl karşıladım? 15 Temmuz Darbesi sonrası da Terör Örgütü ile Ülker arasında ilişki kurulmaya çalışılınca yeniden, o devirden gelen “Biz Atatürkçüyüz” telaffuzuyla karşılık verdiğim için eleştirildim. Atatürkçü müyüm, değil miyim? Ya da ne olduğum duruma göre değişiyor mu?

Evet hepimiz birlikte karar verdik. Babam ihtiyacı olmadığı halde bizimle istişare ederdi. Bu herhalde onun nazik tabiatına uygun bir öğretme metodu idi. Mehmetçik Vakfına yapılan bağışın darbe ile ilgisi yok, zira aslında darbe o vakit geçmişte kalmıştı. Yapılan bağış çatışmalarda uzuv kaybeden Mehmetçiklere yardım içindi. Devletimizin 75’inci yılı kutlamalarına sponsor olmamız ise bana göre zati görevimizdir. 100. yılı da coşkuyla kutladık. İslamcı, sağcı, Atatürkçü, solcu filan değilim. Müslümanım ve T.C. Cumhuriyeti vatandaşıyım, Fenerbahçeliyim. Diğer bahislerde da kabahati, bucu diye anılacak takıntılara sahip değilim.

”O cezayı 7 sene “Demokles’in kılıcı” benzeri zirvemizde sallandırdılar”

Tam o yıllarda, 2003, bir ColaTurka macerası yaşadık. Pepsi karşısında büyük pazar hissesi elde ettik. Sonra ColaTurka’nın ismi duyulmaz oldu. Birden pazardan çekildik. Bunun gerçek nedenini geçen yıla kadar öğrenemedik. Geçen yıl bir youtube vidyosunda birden “Dönemin Sanayi Bakanı Ali Coşkun, ‘cebimde bir mektup var. ABD Büyükelçisi seni şikayet ediyor, sana küçük bir ceza vereceğiz’ dedi. Sonra 35 trilyon ceza kestiler. Şirketin pahası 10 trilyondu, bizim de hevesimiz kaçtı.” diyerek, pazardan çıkış nedenimizi açıkladım. Ali Coşkun çabucak bir TV programına katılarak “Murat Ülker’e noterden 6 sayfalık mektup yolladım, vakti karıştırmış. Murat Bey’i ben davet etmedim. Çağırsam bakanlığa çağırırdım. Murat Bey’i o zaman Başbakan çağırmış (Erdoğan) sene 2004.” dedi. Sessiz kaldım. Neden? Hangisi doğru? Ayrıyeten açıklamadığımız, önümüze konan diğer mahzurlar oldu mu, şu anda açıklar mıyım? Bir süre daha beklemek gerekir mi?

Bir macera değildi. Pek planlı bir yatırım ve genişleme harekatı idi. Çünkü atıştırmalıkta %60’ı aşkın bir pazar hissemiz vardı ve dikey entegrasyonu tamamlamış; %20’ye varan sağlıklı bir ihracat sayısına ulaşmıştık. İç pazarda benzer kategorilere yatırım yapmamız büyümemiz için doğaldı. Ve çok başarılı olduk. Pepsi çok etkilendi. Bizi satın almak istedi. Reddettik. Şikayet etmiş. Halbuki meslektaştık hepsi ile görüşürdük. Ama sinsice ve düşmanca bir hal takınmış bana göre.

Evet Başbakanlıkta görüştük. Başbakanlık müsteşarı bizi ve Bakan beyi toplantıya çağırdı. Bakan cebindeki mektubu göstermeye kalkıştı. Ben çok üzüldüm ve sinirlendim. Keşke bir kopyasını alsaydım. Ama neyse önemli değil, aslında o saçma ceza mahkemeden döndü, iptal oldu, ödemedik. Ama 7 sene “Demokles’in kılıcı” benzeri zirvemizde sallandırdılar.

Tabii hakkı teslim gerekir, tekrar Başbakanlıkta Tayyip beyin de katıldığı bir toplantıda, kendisi bize hak verdi ve esasen mahkeme olacak, bekleyin dedi. Ama o vakit bürokrasi sonraki gün cezayı katılaştırıp uygulamaya koydu. Niçin? Anlayamadık bir türlü?!?

Peki tüm bunlar niçin tekrar gündeme geldi. Gençler başarısızlık zirvesi yapıyorlarmış. Benden rica ettiler; bu olayı anlattım. Zira nihayetinde ben başarısız olmuştum. Gazlı içecek işini serbest sanmışım, değilmiş. Baksanıza bugün bile hala haklıyız, diyorlar.