İstanbul,
23°C
az bulutlu
Gece çöker odamın duvarlarına,
Sessizlik bağırır kulaklarımda.
Kalabalık içinde kayboldum yine,
Kimse anlamadı içimde olanı aslında.
Bir gölge gibi geçiyorum sokaklardan,
Ne arayan var ne soran ardından.
Gülüşler sahte geliyor artık bana,
Yoruldum insanların maskelerinden.
Bazı geceler yıldızlara bakarım,
Belki biri beni duyar diye.
Ama cevap vermez hiçbir ışık,
Kaldım yine kendi sessizliğimle.
Ve anladım sonunda…
İnsan en çok,
Kendini anlatamadığında yalnız kalır.