Fehmi Koru: Türkiye’de muhalefet bundan böyle seçim kazanamazmış, her şeyi dizayn eden ‘üst akıl’ imiş

Fehmi Koru*

İnsana en zor gelen yenildiğini kabul etmektir.

Özellikle bizim ülkemizde.

Yenilen bunu kendi aczine, yanılgılarına bağlamaz, yenende bir katakullilik arar.

Fenerbahçe bu sezon da şampiyon olamadı.

Beşiktaş dünkü maçı galibiyetle bitirseydi ikinciliği kapacaktı; Konya maçı beraberlikle bitti ve üçüncülükle yetinmek zorunda kaldı.

Eminim, her iki takım idareleri, hakemleri ya da işin içine diğer ellerin girmesini suçluyorlardır.

Hakemleri açıkça, oburunu kendilerini dinleyecek birilerini bulduklarında…

Siyaset de futbol üzeredir bizde; orada da yenilen kendisinin yanılgılarını sorgulamak yerine, işin içinde bir hinlik bulunduğunu aramakla meşgul olur. Ekseriyetle bulur da…

Nitekim, geride bıraktığımız seçimden yenik çıkanlar, özeleştiri yapmak yerine, suçlayıcı parmaklarını öbür amaçlara yöneltiyorlar.

Onlara bu hususta etraftan yardımcı çıkanlar da az değil.

Dün, YouTube üzerinden yapılan siyasi görüntüleri izlerken, muhalefetin prestij ettiği birkaç yorumcunun değişik değerlendirmeleriyle karşılaştım.

Türkiye’de ‘seçimli otokratik’ bir rejim varmış ve öbür ülkelerdeki benzeyen rejimlerde de yaşandığı üzere, muhalefetin başarılı olma şansı bulunmuyormuş…

Bu cins yorumları yapanlar, seçim gününe kadar, tuttukları adayın sandıktan muvaffakiyetle çıkacağı konusunda en ufak bir kuşku bile duymuyorlardı. Tuttukları taraf beklenen başarıyı göstermeyince, neden bu türlü bir sonuçla karşılaşıldığını irdeleyip hiç değilse bundan sonraki seçimlerde aynı yanılgıların yapılmaması için önlemler alınmasını sağlamak yerine, ümitsizliği yaygınlaştırmayı yeğlemekteler…

Oysa, üç yıl önce yapılan yerel seçimde, tuttukları taraf beklenmeyeni gerçekleştirmiş, iktidarın asla kaybetmeyeceği zannedilen İstanbul ve Ankara dahil bir çok büyükşehirdeki hakimiyetine son verebilmişti.

Rejim otokratik ise, o zaman da otokratikti.

Demek ki, kaybedildiği benzeri kazanılıyor da seçimler ülkemizde…

Son seçim, hem milletvekili sayısı olarak hem de cumhurbaşkanı adayı başarısı olarak, muhalefetin beklediği biçimde sonuçlanmamışsa, bunda en baştan itibaren yapılan bir dizi yanılgının rolü var.

En başta çıkarılan aday yanılgıydı.

Gömleğin ilk düğmesi yanlış iliklendiği için sonuç bu türlü oldu.

Seçim sonrası ile ilgili değerlendirmelerde de aynı yanılgılı çizgi sürdürülüyor.

Muhalifler ‘üst akıl’ diye bir kavram icat ettiler ve iktidarın attığı her adımda onun tesirini buluyorlar.

Kabinede eskinin sertlik taraftarlarını andıran yüzler yok ya, bunu sağlayan ‘üst akıl’ oluyor…

Hazine ve maliye bakanlığının başına Mehmet Şimşek getirildi, eh o nereden geldi, Londra’dan; demek ki, onu da ‘üst akıl’ görevli olarak ülkemize gönderdi…

‘Üst akıl’ derhal her yerde karşılarına çıkıyor.

Daha önce de yazdım: Evet bir ‘üst akıl’ var, fakat o dışarıda değil, görünmezliği de yok; atılan bütün adımlar, en baştan bugüne, hep aynı kişinin yapıtı. ‘Üst akıl’ da o kişi işte… 

Tayyip Erdoğan…

Seçimi kazanabilmesi için karşısına seçilmesi zor bir rakip çıkması gerekiyordu; en baştan itibaren onu istedi ve sonunda istediğini elde etti de…

Rakibi, istediği gibi, CHP genel başkanı Kemal Kılıçdaroğlu oldu.

Kampanyada ekonomik problemleri, zelzele önlemleri konusundaki iktidarın beceriksizliğini unutturacak bir hususa ihtiyacı vardı; onu da muhalefet ‘beka’ konusu olarak ona kendisi sundu. HDP’nin aday çıkartmamasını, seçimde Kılıçdaroğlu’nu destekleme niyetini çok iyi kullandı Erdoğan ve taraftar kitlesini arkasında o denli tutabildi.

İlk cinste ‘%50+1’ kaidesini yerine getirebilmede eksik kalan yarım puanı artırma fırsatını da, tekrar muhalefet, kampanya stratejisini değiştirerek kendisine armağan ediverdi.

Yeni devrin kabinesini karşı tarafı karşıt düşürecek biçimde kurmak da tekrar ‘üst akıl’ın işi; yani Tayyip Erdoğan’ın…

Bu adımı, ortağı MHP’nin ve lideri Devlet Bahçeli’nin karşı çıkmasına karşın attığı anlaşılıyor.

Galiba bakan olarak atananlar bile yeni periyotta kendilerinden ne beklendiğini tam anlayamadılar; yeni atanan adalet bakanının Anayasa Mahkemesi kararlarına ve geçmiş uygulamalara karşın mahpusta tutulan TİP’ten seçilmiş milletvekiliyle ilgili tuhaf açıklaması bana bunu düşündürüyor.

‘Üst akıl’ onu da hizaya sokacaktır.

Çünkü kendisinin kısa, orta ve uzun vadeli gayeleri var ve son seçim öncesini andıracak her şey ‘üst akıl’ın kısa vadeli amaçlarına zıt düşüyor.

Muhalifler bu ortada ne ile meşguller?

Galiba onlar hala ‘üst akıl’ın kendilerinden beklediği benzeri davranmayı sürdürüyorlar. 

‘Üst akıl’ onları da kendi istediği hizada tutuyor.

Türkiye’de son seçimde muhalefetin arzuladığı sonuç alınamadıysa kabahati muhalifler kendilerinde aramalılar.

Böyle diyorum fakat futbolda kaybedenler kendilerini hesaba çekiyorlar mı da politikler bunu yapsın?

Burası Türkiye.

*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.