Han Yunus: Yüz binlerce Gazzelinin kaçtığı bölgede durum nasıl?

Rushdi Abu AloufBBC NewsHan Yunus, Gazze Akın akın insan şu anda Han Yunus’a vardı. Yüz binlerce insan, kuzeydeki konutlarından kaçtı. Yanlarında ne taşıyabiliyorlarsa onu aldılar. Şayet akaryakıtları varsa tahminen otomobilleriyle. Bulabiliyorlarsa at …

Dünya

Yayınlama: 16.10.2023

A⁺

A^-

Rushdi Abu Alouf
BBC News
Han Yunus, Gazze

Akın akın insan şu anda Han Yunus’a vardı.

Yüz binlerce insan, kuzeydeki meskenlerinden kaçtı. Yanlarında ne taşıyabiliyorlarsa onu aldılar. Şayet akaryakıtları varsa tahminen otomobilleriyle. Bulabiliyorlarsa at otomobilleriyle. Hiçbir şeyleri yoksa da sadece kendilerini getirdiler.

Geldikleri yer ise neredeyse bir gecede nüfuslarının ikiye katlanmasına hiç hazır olmayan bir yer.

Şimdi her avlu, her oda, her cadde erkekler, bayanlar ve gençlerle dolup taşıyor. Ve gidecek öteki hiçbir yer yok.

İsrail, tahliye buyruğunun akabinde Gazze’den son 48 saat içinde 500 bin kişinin güneye doğru gittiğini söyledi.

Ben de eşimle ve üç çocuğumla birlikte onlardan birisiydim. Bir de iki günlük yiyeceğimiz var.

Hamas’ın İsrail’de bin 300 kişiyi öldüren saldırısının akabinde gelen İsrail bombardımanı ve yaklaşan işgali, pek çokları için Hamas’ın yerinizde kalın davetini geçersiz kılıyor.

Ancak bu daracık alan, tüm taraflarından ablukaya alınmış ve dünyanın geri kalanıyla ilişkisi koparılmış. Seçeneklerin nereye varacağı da çok sınırlı. Güvenlik hiçbir zaman teminat altında olan bir şey de değil.

Halihazırda meskenleri bombalanmış bir sürü Gazzeli, kaybolmuş, korkmuş ve geleceklerinden hiçbir şekilde emin olmaz bir biçimde buraya toplandı.

Normalde 400 bin kişinin evi olan bu bölgenin nüfusu bir gecede bir milyonun üzerine çıkmış durumda. Kuzeyin yanı sıra, doğu bölgelerden de gelenler var. Doğu da 2014 savaşında büyük zarar gören bir yer.

Her birinin barınak ve yiyeceğe ihtiyacı var. Buna ne kadar müddetle ihtiyaç duyulacak, kimse bilmiyor.

Kıt kaynaklar süratle tükeniyor. Burası esasen perişan olmuş bir kent. Dertli şeyler esasen vardı. Şu Anda ise parçalanmaya başladı.

Buradaki ana hastane aslında temel muhtaçlıklar konusunda sıkıntı yaşıyordu. Kuzeyden gelen hastaları ve yaralıları kabul etmekle kalmadı, şu anda bir sığınak haline geldi.

Sığınmacılar, İsrail bombardımanlarında yaralanıp hastaneye yeni getirilenlerle birlikte koridorları dolduruyor.

İnsanları buraya geldikleri için suçlayamazsınız.

Hastaneler, uluslararası hukuk tarafından korunan savaş vakitlerinde olunması gereken en inançlı yerlerden.

Bu insanlar şanslı olanlardan. En azından şimdilik.

Doktorlar, yeni gelen yaralılara çok az bir ölçüde su verebiliyor. Su her hasta için günlük 300 ml olarak kısıtlandı. Sığınmacılara hiçbir şey verilmiyor.

Başka yerlerde kent sakinleri yeni gelenleri buyur ediyor. Han Yunus’taki birçok kişi aslında sıkış tıkış şartlarda yaşıyordu. Şu Anda taban tabana yaşıyorlar.

50-60 bireye ev olan küçük daireler görüyorum. Kimse bu şekilde uzun süre yaşayamaz.

Ailem şu anda diğer dört bireyle iki küçük yatak odalı bir dairede ev paylaşıyor. Bizim için metrelerce ferdî alan var. Şanslıyız.

Okullar da savaşta “güvenli” olarak kabul edilen yerlerden. Buralar da ailelerle dolup taşıyor. Allah bilir on binlerce… Saymaya başlasanız duramazsınız.

Birleşmiş Milletler Yakın Doğu’daki Filistinli Mültecilere Yardım ve Bayındırlık Ajansı (UNRWA) tarafından işletilen bir okulda, her sınıf dolu, her balkon alanı çamaşır ipiyle dolup taşmış durumda.

Anneler ve nineler, aç çocukları sabırsızlıkla beklerken avlulardaki banklarda yemek pişiriyor.

Ancak artık daha fazla yer olmadığında – ki daha fazla yer yok – insanlık kaçınılmaz olarak sokaklara, ara sokaklara ve alt geçitlere dökülüyor, kire, pasa, enkazlara yerleşiyor. Güya hiç gelmeyecek olan bir şeyin beklentisi de o an başlıyor.

Azıcık yemek var, azıcık akaryakıt. Bakkallarda su yok. Bel bağlanabilecek bir tek su istasyonları var. Fakat onlar da felaket durumda.

Ve bu kentin tehlikelerden uzak olmadığı da ortada. Düzenli olarak bombalanıyor. Hala savaş bölgesinde. Çökmüş binalar ve enkaz yığınları sokakları dolduruyor.

Hamas’ın İsrail’in içine saldırmaya devam etmesiyle hastanenin yakınından fırlatılmış roket seslerini duydum. Bu misilleme için açık bir davet.

Sıradaki amaçlarını arayan İsrail’in insansız hava araçlarına ait vızıltılar duyuluyor.

Ve bombalar düşüyor, binalar çöküyor, morglar ve hastaneler insanlarla doluyor.

Bu sabah ailemin kaldığı dairenin yakınlarına yere bir bomba düştü. Telefonlar kesildi. Oğluma ulaşmak 20 dakika sürdü.

İnsanlar bu türlü yaşayamaz. Ve işgal şimdi başlamadı.

Memleketim olan Gazze’de dört savaşın haberini yaptım. Daha önce hiç böylesini görmemiştim.

Önceki savaşlar ne kadar kötü olursa olsun, açlık çeken ya da susuzluktan ölen insanları hiç görmemiştim. Şu Anda bu gerçek bir mümkünlük.

Gazze’den çıkmanın tek seçeneği olan Mısır’a giden Refah geçidi hala kapalı. Kahire, onu açmanın yeni bir insani felaketi başlatacağını biliyor.

Şimdi Refah’a 20 km uzaklıkta bir milyon Gazze mülteci bekliyor. Geçit bir defa açılırsa, kaos da beraberinde gelecek.

2014’te binlerce kişi savaştan kaçmaya çalışırken aynı şeyi gördüm. Bu sefer çok, çok daha kötü olabilir. Bu, Mısır’ın korktuğu bir şey.

İnsan seli yalnızca sona akacak ve tekrar felaket ve yeniden kaos olacak.

Bomba, İnsan, İsrail, Savaş, Şimdi

Bir Yorum Yazın

[ Yoruma cevap yazmaktan vazgeç ]

Ziyaretçi Yorumları - 0 Yorum

Henüz yorum yapılmamış.