Makine Mühendisleri Odası: İstanbul’dan farklı il veya ülkeye gitmek isteyen 18-31 yaş aralığındaki mühendislerin oranı yüzde 70

Makine Mühendisleri Odası (MMO) tarafından hazırlanan rapora göre, 18-31 yaş aralığında İstanbul’dan ayrılıp farklı bir kente ya da ülkeye taşınmak isteyen mühendislerin oranı oranı yüzde 70. Üyelerinin yüzde 65’inin geçim ıstırabı yaşadığını belirten MMO İstanbul Şubesi Yönetim Kurulu Başkanı İbrahim Tataroğlu, “Şu an üyelerimizde ‘İstanbul’un dışında neresi olursa giderim’e doğru giden trajik ve kötü bir sorunu yaşıyoruz diyebilirim. Yurt dışına gidip Uber yapmak, hizmet sektöründe çalışmak, Türkiye’de mühendislik yapmaya yeğ görülen bir durum” dedi.

Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği’ne (TMMOB) bağlı MMO İstanbul Şubesi öncülüğünde Ancreva Danışmalık şirketi tarafından hazırlanan ‘İstanbul’da Yaşayan Mühendisler Araştırması 2023 Raporu’, bugün düzenlenen toplantıyla kamuoyuna paylaşıldı. Rapor hakkında sunum yapan MMO İstanbul Şubesi Yönetim Kurulu Başkanı İbrahim Tataroğlu, üyelerinin yüzde 65’inin geçim badiresi yaşadığını söyledi. Tataroğlu, şu bilgileri aktardı:

“Yüzde 87,44’ü ülke iktisadını kötü buluyor”

“Yani bir ülkede düşünün makine, sanayi, uçak, uzay mühendisliği yapan bir topluluğun yüzde 65’i geçim kahrı yaşıyor. ‘Bu olağandışı bir durum mu, esasen ülkenin hepsi geçim ezası yaşıyor’ diyebiliriz fakat mühendislik mesleği yapan, yani bilhassa görece gelir düzeyi farklı olması gereken bireylerde bu oran biraz şaşırtan diyebiliriz. Pekala bu üye profili ülke iktisadını nasıl buluyor? Yüzde 87,44’ü ülke iktisadını kötü buluyor. Yani direkt kötü değerlendiriyor. Bu da ortalıkta dönen işte bir milyon TL’ye TOGG almak, işte yüzde bir faizle ev almak sorunundan meslektaşlarımızın ne kadar da uzak olduğunun bizim için üzücü ve kolay bir göstergesi. Temel ömür hakkı olan barınma hakkının bile artık meslektaşlarımız açısından problemli olduğunu görüyoruz. Yani İstanbul’dan taşınmak isteyen meslektaşlar, geçen yıl mesela açığa çıkmayan bir şeydi bu, kira krizi olmadan daha çok yurt dışına gitme eğilimi vardı. Şu an üyelerimizde ‘İstanbul’un dışında neresi olursa giderim’e doğru giden trajik ve kötü bir sorunu yaşıyoruz diyebilirim. Zira gelir düzeyine de baktığımız zaman İstanbul’daki kiralarla karşılaştırdığımızda esasen filen meslektaşlarımızın İstanbul’da yaşamak benzeri şartı kalmıyor. Ülke iktisadının yüzde 40’ını üreten bir bölgeden bahsediyoruz.

“Yüzde 96’sı gelecekten kaygılı”

Yani İstanbul ve Marmara Bölgesi, ülke iktisadının yüzde 40’ını sürüklüyor ve mühendisler, İstanbul’u ayrılmak istiyor. Bu bence mesleğimiz, ülkemiz açısından en kritik meselelerden bir tanesi. Bu barınma kriziyle birlikte tetiklenen bir sorun. Pekala ülkenin gelişimine ve değişimine baktığımızda meslektaşlar ne bekliyor? ‘12- 24 ay içerisinde ekonomi düzelir’ diyen yüzde 13 üyemiz var. Yani yüzde 80’ini iktisadın kısa vadede düzelmeyeceğini düşünüyor. Tekrar analitik düşünme hüneri ve buna yönelik temel eğitim almış bir topluluğun mevzuya bakış açısı olması açısından değerlendirmeye muhtaç çok önemli diyebilirim. Tekrar ikinci mevzu ülkenin durumundan korku düzeyi. Ülkeye dair korku düzeyi nedir diye baktığımızda pandemideyken yüzde 68 olan korku düzeyi, bugün yüzde 94’ü geçmiş durumda. Yani pandemi için biz diyorduk ki ülkenin, dünyanın en karanlık dönemi. Biz şu an pandemiden daha kötü bir şeyi yaşayan bir ülke hâline geldik. Bu gençlerde çok çok daha artıyor. Mesela şöyle bir örnek vereyim. 18- 22 ve 23- 30 yaş aralığındaki iştirakçilerin yüzde 96’sı gelecekten korkulu. Yani herkes dertli.

“Farklı bir kente ya da farklı bir ülkeye taşınmak isteyenlerin 18- 31 yaş aralığında da oranı yüzde 70”

Yine mühendislerin il ve ülke değiştirmek motivasyonu, evvelden gitmek isteyenin oranını söylüyorduk. Bugün 30 bin üyemizin yüzde 46’sı İstanbul’da kalmak istiyor. O da muhtemelen aile, işte eşinin çalışması, çocuğunun olması benzeri nedenlerden yani burada ülkede ya da şehirde kalmak istemeyen üye sayımız yüzde 55. Her geçen gün artıyor. İstanbul’dan ayrılıp farklı bir kente ya da farklı bir ülkeye taşınmak isteyenlerin 18- 31 yaş aralığında da oranı yüzde 70. Yani genç meslektaşlarımızın yüzde 70’i burada yaşamak istemiyor. Tekrar bir çok önemli bilgi. Diyelim ki, yurt dışına gitmek istiyor. Bu 18- 31 yaş aralığında yurt dışına hiç çıkmamış üye sayımız yüzde 91. Yani şöyle acı bir şey yaşıyoruz. Tanınan bir video vardı işte. ‘Akşam yemeğe kimle çıkacaksın’ dediklerinde ‘B şıkkı’ diyor. Şu an bizim üyelerimiz B şıkkını seçer durumda ve hiç bilmiyor. Yurt dışına gidip Uber yapmak, yurt dışına gidip hizmet sektöründe çalışmak, Türkiye’de mühendislik yapmaya yeğ görülen bir durum. Yani bunu inşa eden ortamın elbette problemleri var fakat ilk önce çözmemiz gereken, ülkenin işte 14 Mayıs’tan sonra mı, artık bugünden itibaren mi çözmesi gereken sorun bence bu. Şayet ki biz bağımsız bir ülkede yaşamak istiyorsak, düzgün bir gelecek istiyorsak bence en kritik mevzu bu. Yurt dışına bugüne kadar hiç gitmemiş birinin yurt dışında yaşama isteği. Üniversitelerdeki eğitimi ele aldığımızda İngilizce ya da işte Almanca lisanında eğitim alan oranı da çok çok düşük.” (ANKA)