Voleybolda 2024 Milletler Ligi değerlendirmesi ve Paris Olimpiyatları öncesi takımların son durumu

Ali Cet Ediz 

14 Mayıs 2024 tarihinde milli takım döneminin startının verildiği bayan voleybolunda her yaz olduğu benzeri bu yazın da ilk turnuvası Milletler Ligi’ydi. 2017’ye kadar “World Grand Prix” ismi altında oynanan turnuvanın 2018’de isim ve format değiştirmesinden bu yana oynanan 7. döneminin şampiyonu ise yeni koçu Julio Velasco önderliğindeki İtalya oldu. 2022’den sonra ikinci kez Milletler Ligi şampiyonu olan İtalya, büyük hüsranla kapattığı 2023 yazının akabinde Davide Mazzanti ile yolları ayırmış ve bu yaza tecrübeli baş antrenör Julio Velasco ile anlaşarak başlamıştı. 72 yaşındaki teknik adam önderliğinde çıktığı ilk turnuvada güçlü takımı ve oyunuyla şampiyon olan İtalya, temmuz sonu Paris’te gerçekleşecek olan Olimpiyat Oyunları öncesi tüm rakiplerine gözdağı verdi. 

Geçtiğimiz yaz İtalya Milli Takımı’nda federasyon-Mazzanti-oyuncular üçgeninde çok büyük bir kaos hakimdi. Takımın yıldız ilk 6 oyuncularından Fahr ve de Gennaro takım dışıydı, Egonu ise Antropova’nın arkasında yedeğe alınmıştı Mazzanti tarafından. Böylesine güçlü bir takıma sahip olan İtalya’daki bu kaos, 2023 Avrupa Şampiyonası’nda kürsünün dışında kalarak turnuvayı dördüncülükle bitirmelerine ve daha sonra oynanan Olimpiyat Elemeleri’nde kümelerini Polonya ve ABD’nin gerisinde üçüncü sırada bitirmeleri sonucu Olimpiyat vizesini lakin dünya sıralamasındaki yerleriyle alabilmelerine sebep olmuştu. Bu kaotik yaz sonrası Davide Mazzanti’yle yollarını ayıran İtalya Voleybol Federasyonu, İtalyan teknik adamın yerine, daha önce 1996 ve 1997 yazlarında takımı çalıştırmış olan Arjantinli baş antrenör Julio Velasco’yu ikinci defa takımın başına getirdi. Üstte bahsedilen as oyuncuların da takıma dönmesiyle ve tüm sıkıntıların çözülmesiyle saha içine odaklanan İtalya Milli Takımı da bu yaza güçlü bir başlangıç yaptı. Olağanda zati bir hazırlık turnuvası statüsünde olan Milletler Ligi’ni çok da umursamayarak rotasyonlu takımlarla oynayan, sakatlık vermemek ismine kulüp dönemlerini ağır geçiren as oyuncularını dinlendirmeyi tercih eden İtalya, çok problemli geçen 2023 yazı sonrası Olimpiyat Oyunları’nda altın madalyayı hedeflediği 2024 yazında, işi Milletler Ligi’nden itibaren sıkı tutarak sezona üst perdeden bir giriş yaptı. Esasen ideal takımıyla Olimpiyat altın madalyasının en büyük favorilerinden olan İtalya’da, geçen yaz deneyim ettikleri şekilde onları bu yoldan edebilecek olan sıkıntıların da giderildiği ve takımın muvaffakiyetten öbür odağının olmadığı da bu şampiyonlukla birlikte herkese malum oldu.

Hazırlık turnuvası olması ve gruplar için çok büyük değer arz etmemesi bundan dolayı Milletler Ligi üzerinden genel takım değerlendirmesi yapmayı çok sağlıklı bulan birisi olmasam da kadroları kısaca mevcut durumları üzerinden değerlendirelim. Turnuvayı ikincilikle kapatan ve yarı finalde beklemediğim şekilde Brezilya’yı eleyen Japonya, uzun yıllar sonra “büyükbaş” takım olma kimliğine bir kürsü başarısı da ekleyerek tam 10 yıl sonra bir turnuvada madalya kazandı. Bu morali ve oyun performansını şayet gelecek ay sonu başlayacak turnuvada da muhafaza edebilirlerse Olimpiyat madalyası için de rekabetçi bir takım olacaklarını düşünüyorum.

Brezilya Milli Takımı ise aslında sezona en iyi giriş yapan ekipti. Olağan dönemdeki üç etapta oynadıkları 12 maçın tamamını kazanan ve yalnızca Japonya ve İtalya’ya puan bırakarak sezonu lider kapatan sambacılar, çeyrek finalde, finallerin ev sahibi Tayland’ı set vermeden geçip yarı finalde Japonya’yla eşleştiler. Büyük çekişmeye sahne olan yarı final maçı olağan dönemdeki benzeri beş sete gitse de bu sefer kazanan Japonya oldu ve Brezilya yarı finale kadar maç kaybetmeden en üst perdeden girdiği sezonda Milletler Ligi’ni dördüncülükle bitirdi. Tıpkı İtalya benzeri onlar da kendi standartlarının altında oynadıkları 2023 yazında; Milletler Ligi’ni çeyrek finalde Çin’e kaybederek kapattıktan sonra Pan Amerikan Oyunları şampiyonluğunu da finalde Dominik Cumhuriyeti’ne kaptırdılar ve Japonya’da oynadıkları Olimpiyat elemelerinde bir defa daha Filenin Sultanları’nın gölgesinde kalarak ikinci sıradan Olimpiyat vizesi aldılar. Kötü geçen bu yaz sezonu sonrası Olimpiyat Oyunları’nda altın madalya motivasyonuyla 2024 yazına giriş yapan Brezilya’da, bilhassa Ana Cristina’nın da sakatlıktan dönmesiyle iyi bir form ve oyun tutturulması bu amaçları için ellerini güçlendirmiş durumda. Olimpiyat Oyunları’nda tekrar madalyanın her türlü renginin olağan şüphelisi olmaya göz kırpan Brezilya’nın Olimpiyatta her türlü kürsüde olacağını düşünüyorum.

Son iki yazdır çok önemli bir çıkış yapan ve kendisini “büyük 7” ülkeyle rekabet edebilen bir düzeye çeken Polonya ise üst üste ikinci kez Milletler Ligi’ni bronz madalyayla tamamladı. Şimdi Olimpiyat madalyasını zorlayabilecek düzey ve deneyimde olmadıklarını düşünsem de Olimpiyat Oyunları’na renk katacakları aşikâr. Turnuvanın sürpriz “underdog” gruplarından en güçlüleri Polonya ve her daim sürprize açık olup ne yapacağı kestirilemeyen Dominik Cumhuriyeti olacak.

Büyük 7’linin bu yaz için en umut vermeyen takımı ise tekrar Çin oldu diyebiliriz. 2016 Olimpiyat Oyunları ve 2015 Asya Şampiyonası’nda alınan altın madalyalardan beri kendi standartlarına göre dişe dokunur bir başarısı olmayan Çin Milli Takımı, bu olimpiyatta da madalyadan uzak kalacak benzeri gözüküyor.

Son Olimpiyat şampiyonu ABD Milli Takımı ise Michelle Bartsch-Hackley’in yerini dolduramamanın da tesiriyle zati halihazırda düşmekte olan performansına bu yaz daha büyük bir ivme vermiş durumda. Jordan Thompson benzeri baş altı düzey oyuncularla yoluna devam etmeye çalışan ABD Milli Takımı, 27 Haziran’da başlayacak olan Pan American Kupası’nda moral depolamaya çalışacak. Uzun süre sonra ilk kez altın madalyaya bu kadar uzak bir görüntü çizen ABD için şu anki mevcut formu göz önünde bulundurulduğunda kazanacakları bir Olimpiyat Madalyası onlar için muvaffakiyet olacaktır.

Ve son olarak büyük 7’linin kalan iki üyesinden Filenin Sultanları’na geçmeden önce, alışık olunduğu üzere, Milletler Ligi’ne hep yedek takımlarla çıkan Guidetti’nin Sırbistan’ı ise şimdi bir kapalı kutu olarak Olimpiyat Oyunları’nda karşımıza çıkacak. Filenin Sultanları ise sözün tam manasıyla bir takımın geçirebileceği en harika şekilde geçirdiği 2023 yazında hepimizin malumu olduğu üzere; Milletler Ligi Şampiyonu, Avrupa Şampiyonu, Olimpiyat Elemeleri’ndeki en başarılı takım ve dünya 1 numarası olma muvaffakiyetlerini göstermişti. Bu sefer o kadar üst düzey bir giriş yapamadığımız, olağan dönemini 6. bitirdiğimiz ve çeyrek finalde beş sette Polonya’ya elendiğimiz Milletler Ligi’nde kadroca kendi ideal performansımızın çok altında bir grafik çizdik ve 2018’den bu yana oynadığımız 7. Milletler Ligi turnuvasında ilk defa yarı finali göremedik. Filenin Sultanları’nda Zehra Güneş’in yokluğu çok hissedilirken üstüne Hande Baladın’ın da sakatlanması tuzu biberi oldu. Üstte İtalya paragrafında bahsettiğim benzeri bilhassa çok sıkışık olan bu ağır takvimde kulüp dönemlerini üst seviye rekabet içinde geçiren as oyuncuların dinlendirilmesi ve sakatlık riskinden uzak tutulabilmesi ismine Milletler Ligi’nde rotasyonlu takımlar görebiliyoruz birçok takımdan. Bilhassa geçen sezon bu turnuvayı kazanmışken ve zati sakatlıklardan dönen oyuncular varken de biraz daha Sırbistan’ın yaptığı benzeri rotasyona gitmeyi deneyebilir miydik diye düşünmeden de edemiyorum doğrusu. Tüm bunlara karşın en çok önemli olanın zirve performansa Olimpiyat Oyunları’nda ulaşmak olduğunu düşünüyorum. Erkenden zirve performansa ulaşmanın bir sorunu da bazen en gereken yere gelindiğinde tepedeki o formun sürdürülememesi sonucu kaybedilen esas hedef kupalardır, tıpkı bir uzun aralık koşusunda önden sürat yapmanın sonucunda esas tempo verilmesi gereken son düzlüklere girildiğinde yarışı kazandıracak o son sprint için gereken tüm gücün bitirilmesi sonucu yarışın sonunun getirilememesi tehlikesi gibi. Umarım Filenin Sultanları da tam takım olarak hazır bir şekilde; arzuladığımız ve görmeye alışık olduğumuz o ideal, zirve performansına temmuz sonunda Paris’te ulaşır ve 2021’de Tokyo’da elimizden kaçan yarı finali bu sefer yapmayı başararak voleybolda tarihimizin ilk Olimpiyat madalyası için madalya maçı oynamaya hak kazanır.

*Bu yazı Gazete Bilkent’ten aslına uygun olarak alınmıştır.