Sessiz terk: İşini bırakmak isteyip bırakamayanlar ne yapıyor?

Dünyanın birçok yerinde işe alımlarda duraksama yaşanırken işi bırakma oranları da azalıyor.

İşe olan talep bugünlerde arzın çok üzerinde. BBC tarafından incelenen LinkedIn dataları, Temmuz 2023’te İngiltere’deki iş müracaatlarında bir yıl öncesine göre %150 artış olduğunu gösteriyor. Diğer taraftan işe alım, ABD’de %20,9, İngiltere’de ise %22,5 oranında azaldı.

Uzmanlar kimi çalışanların mevcut işlerinde kalmaktan ötürü memnunken oburlarının ayrılmak istediğini lakin istihdamda yaşanan duraklama sebebiyle bunu başaramadığını söylüyor.

Yani birçok kişi sevmedikleri işlerde uzun süre sıkışıp kalabiliyor.

Bunun karşısında çalışanlar işlerini sessizce terk ediyor.

İngilizce karşılığı ‘quiet quitting’ olan ‘sessiz terk’ trendinin aslında işten ayrılmakla ilgisi yok.

Sessiz terk, yalnızca işin sizden gerektirdiklerini yapmak ve ötesine kafayı yormamak manasına geliyor.

Bu trend aslında pek yeni sayılmaz ve bilhassa pandemi vaktinde popülerleşti.

Pandemi sırasında işten ayrılanların sayısında artış ve işe alımda düşüşe işaret eden insan kaynakları yönetim firması ADP’de baş ekonomist olan Nela Richardson, “Zamanla daha fazla iş temelli olarak piyasadan kaldırıldı. Artık çalışanların gidebileceği yerler de eskisinden daha az ve bu yüzden daha fazla kişinin olduğu yerde kalması gerekiyor” diyor.

Buna iş yerinde mutlu olmayan çalışanlar da dahil.

Eskiden durumundan şad olmayan çalışanlar, keyif aldıkları rolleri bulmak için iş ve hatta kesim değiştirebiliyordu.

Bu artık pek mümkün olmadığı için çalışanlar sessiz terk metoduna yöneliyor.

İş Yeri Danışmanlığı ve Global Araştırma şirketi Gallup’un Haziran 2023 verilerine göre 122 bin 416 global çalışanın %59’u işleriyle ilgilenmediklerini söylüyor.

Hayat pahalılığı ve ücret yetersizliği

Uzmanlar, bunun birçok nedeni olduğunu söylüyor.

Hayat pahalılığı ve ücret artışlarının dondurulması sebebiyle daha fazla çalışan maaşlarından şad değil.

ADP baş ekonomisti Richardson, “Ücret, ekseriyetle bir kişinin mevcut işinden şad olmamasının esas neden. Aynı verimlilikte çalışmaya devam ediyorsunuz lakin aldığınız maaş artık yetmiyor” diyor.

Çok fazla kişi de temelde umursamadıkları işlerde sıkışıp kalıyor.

Yeni bir işe girmek istemeleri ve bunu başaramamaları, çalışanları hayal kırıklığına uğratıyor ve bu şahıslar kendilerini sıkışmış ve çaresiz hissediyor.

Londra merkezli LinkedIn’in İngiltere Müdürü Ngaire Moyes, iş piyasasında hareketlilik olmadığında insanların “tatmin oldukları için değil, öbür seçenekler olmadığı için aynı yerde kaldıklarını” söylüyor.

Gallup’un baş bilim insanı Jim Harter, “Çoğu insan işinin tabiatı gereği sessizce istifa ediyor. Bu şahıslar asgarî seviyede çalışıyor zira işlerinden ilham almıyorlar ve en uygununu yapma fırsatına sahip olmadıklarını hissediyorlar” diyor.

Bazı durumlarda şirketler farkında olmadan sıkıntıya katkıda bulunuyor olabilir.

Harter, bir iş yerinin çalışanlarına yatırım yapmamasının her zamansessiz terke yol açtığını söylüyor.

Halihazırda şirketlerin lehine olan bir iş gücü piyasasında da patronların çalışanlarını elinde tutma konusunda daha az motivasyonu olabilir.

İnsanların hoşlanmadıkları bir işte sıkışıp kalmaları, bilhassa uzun vadede ruh sıhhatleri için ziyanlı olabiliyor.

Sessiz terk de bu duruma yardım etmiyor.

Harter, “Bu, zamanla insanların ruh halini ve etkileyebilecek bir davranış. Pratikte, kozanın içine girip uyanık olduğunuz saatlerin birçoklarında asgarî seviyede çalışmak, ruh sıhhatiniz üzerinde olumsuz tesir yaratabilir. Bu aynı vakitte başarılı bir meslek inşa etmenin de yolu değil” diyor.

İş yerinin sorumluluğu ne?

Sessiz terk trendi, çalışanların yanı sıra iş yerleri için de üretkenlik kaybına ve önemli problemlere neden olabilir.

Uzmanlar, iş yerlerinin çalışanlarını motive etmek ve sessiz terk sıkıntısının yaygınlaşmasını engellemek konusunda sorumluluğu olduğunu söylüyor.

Aksi takdirde giderek daha fazla sayıda çalışan, hakikaten istifa edebilecek duruma gelene kadar asgarî düzeyde çalışmaya devam edecek.

Harter, hayat maliyetlerinin artması ve diğer ekonomik gerilim faktörleri karşısında iş verenlerin çalışanların şartlarını kabul etme ve onları işe daha fazla entegre etme misyonuna sahip olduğunu söylüyor.

Verimliliğin iş yeri dışındaki krizlerden de etkilendiğini söyleyen Harter, “Zor vakitlerde, çalışanların isteğe bağlı uğraşlarını sağlamak için doğru organizasyon kültürünü oluşturmak daha da çok önemli hale geliyor” diyor.