Açık Mod
Koyu Mod
Sistem Modu
Sarsıntıdan kurtulanlar anlatıyor: “Hava soğuk, yemeğimiz yok, çok zor durumdayız”
Kahramanmaraş’ta bu sabah 04:17’de gerçekleşen 7,7 büyüklüğündeki zelzele en az 10 kenti etkiledi. Sarsıntının vurduğu farklı kentlerden BBC Türkçe’ye konuşan depremzedelerin hepsi, hayatlarında ilk defa bu kadar şiddetli ve uzun süren bir zelzele yaşadıklarını anlattı.
Depremin merkez üssü Kahramanmaraş Pazarcık ilçesinde yüzlerce binanın yıkıldığı, çok sayıda kişinin hayatını kaybettiği bildiriliyor. BBC Türkçe’ye konuşan CHP Pazarcık İlçe Başkanı Veysel Şervan, yalnızca kendi tespit edebildiğine göre ilçede en az 100 binanın yıkıldığını söylüyor. Birçok yakınım enkaz altında diyen Şervan, “Pazarcık çok kötü durumda. Ben de kendimi ve ailemi binadan zor kurtardım. İnsanlar kendi imkanlarıyla kurtarma yapıyor” diyor:
“Biz tam enkazdan çıkmıştık ki bir kişinin enkazdaki küçük bir boşluktan elini uzattığını gördük. Onu kurtarmaya çalışan arkadaşımızın üzerine bina yıkıldı. Gözümün önünde onu kurtarmaya çalışan da altında kaldı. Onlar kaldı, kurtulma bahtları yok, eksiksiz üzerlerine yıkıldı. Çok zor durumdayız.”
50 metre alanda beş binanın yıkıldığını gördüğünü söyleyen Şervan, yollardaki hasara karşın ilçeye ulaşımın açık olduğunu kaydediyor:
“Çok şiddetli oldu ve çok uzun sürdü. Bu türlü bir sarsıntı görmedik. 50 metrede beş bina yıkıldığını gördüm. Çok bina yıkıldı fakat çok şükür çalışmalarda da canlı insanlar çıkarılıyor. Şimdi tüm köyleri de gezemedim fakat köylerde de çok enkaz haberleri geliyor. Yalnızca benim gördüğüm, Pazarcık’ta en az 100 bina yıkıldı. Arama kurtarma çalışmaları daha yeni yeni sabaha karşı birkaç tane geldi. Şu anda ne çadır var ne bir şey. İnsanlar dışarıda, yağmur yağıyor, yiyecek yok, içecek yok, ısınma yok, bilmiyorum… Şu ana dek tesirli bir arama kurtarma yapılamadı.”
Adana merkez Yurt Mahallesi’nde 5. kattan kendilerini dışarı zor attıklarını söyleyen Nilüfer Aslan, “Ömrümde bu türlü bir şey görmedim. 1 dakikaya yakın sallandık” diyor:
“Çevremizde 12-14 katlı 4 bina yıkıldı. Ben beşinci kattaydım, ömrümde bu türlü bir zelzele şiddeti görmedim. İlk önce hafif geldi, sonra biraz duraklar benzeri oldu, sonra şiddetli biçimde devam etti. Yalnızca oğlumu kurtarmak istedim. Diğer odadaki oğluma seslendim, o da ne olduğunu anlayamadı. ‘Annem sarsıntı oluyor, en azından aynı yerde birlikte ölelim’ dedim. Kapı eşiğinde ölelim dedim. Aklımdan geçen tek şey oydu. Devam etti, devam etti, kapının eşiğinde bir dakika boyunca durduk.”
Binadan çıktıktan 5-10 dakika sonra şiddetli artçıların başladığını söyleyen Aslan, otomobilin artçılarla sallandığını söylüyor:
“Şu anda Çukurova Devlet Hastanesi’ne yakın bir alanda toplandık. Yanıma, üstüme hiçbir şey alamadım, dışarıda terlikle duruyorum. Bir daha da eve girmeye yürek edemiyoruz.”
“Kolumdan serumu nasıl çıkardığımı hatırlamıyorum”
Dün geçirdiği böbrek ameliyatı sonrası Gaziantep Ersin Arslan Devlet Hastanesi’nde kolunda serumla yatarken sarsıntıya yakalanan Gökçe Bay, şiddetli zelzeleyle birlikte hastaların neye uğradığını şaşırdığını anlatıyor. Bir anda tüm hastaların birbirinden destek alarak kaçmaya başladığını söyleyen Bay, hastanenin kimi duvarlarında yıkılmalar olduğunu söylüyor:
“Deprem olduğunda ikinci kattaydık. Ağrım yoktu fakat kolumda serum takılıydı. Ben derhal yataktan kalkıp kuzenime seslendim, kolumdan serumu nasıl çıkardığımı hatırlamıyorum. Derhal koştuk. Herkes birbirine tutundu. Bu türlü bir sarsıntı yok. Öleceğiz zannettik. Zirvemize yıkılacak ve orada kalacağız, çıkamayacağız zannettik. O denli vahim bir şeydi. Herkes sokakta ağladı, hepimizin psikolojisi bozuldu. Tarif edemiyorum.”
Eşyalarını ve montlarını dahi almadan kaçmak zorunda kaldıklarını anlatan Bay, böbrek ameliyatından yeni çıkmış olmasına karşın ıslak terlikleriyle sokakta kaldığını söylüyor:
“Dışarısı da çok kötü kar, buz gibi. Yatan hastalar, yaşlılar, tekerlekli sandalyedeki hastalar… Onlar çıkamadılar. Biz kendimizi attık bir şekilde dışarı fakat dışarda da durumumuz hiç iyi değil. Çok zor durumda kaldık. Hemşireler derhal odaları gezmeye başladılar herkesi uyandırmak için, insanları toplamaya çalıştılar. Herkes canının kaygısındaydı. Diğer kalanlara, çıkamayacak durumda olanlara hemşireler yardımcı oldu. Şu an hâlâ hastanenin içinde katlarda hemşireler var. Yatan hastaların yanında duruyorlar fakat sarsıntılar hâlâ devam ediyor.”
“Herkes binalardan uzaklaşmaya çalışıyor”
Malatya Temelli Mahallesi’nde 5 katlı binadan ailesiyle birlikte sağ çıkan 25 yaşındaki Özgül Konakçı, kendi binasının yalnızca hasar gördüğünü lakin etrafındaki 5 binanın yıkıldığını söylüyor.
“Arama kurtarma çalışmaları devam ediyor. Hava çok soğuk ve şu an kar yağıyor. Herkes sokaklarda, millet ne yapacağını şaşırmış durumda. Daha yeni gözümüzün önünde artçılar nedeniyle bir binanın camları patladı. Sarsıntı anında kardeşimle koltukta uyuyorduk, birbirimize baktık, sen mi sallıyorsun dedik. Lambaya baktım, yıkılacak gibiydi. İçeride üç yaşında yeğenimi alır almaz dışarı fırladık.”
“Hava soğuk olduğu için daha çok çocuğa bir şeyler koyma kaygısındaydık. Ona bir şeyler alıp derhal süratlice çıktık. Bizim olduğumuz yerde şimdi çadır yok. 2020 yılındaki 6,8 büyüklüğündeki zelzelesi de hissetmiştik fakat bu çok farklıydı. Bunda binaların çatırdağını duyduk, binaların derhal çabucak hepsinde çatlak ve hasar var zati.”
Malatya Valisi Hulusi Şahin kentte ilk belirlemelere göre 130 binanın yıkıldığını söyledi. Kentte ağır trafik olduğu belirtiliyor. Konakçı şöyle anlatıyor:
“Artçılar bizi çok etkiliyor. Malatya’da ulaşım çok kötü durumda hem yollar buzlu hem de otomobil çok. Herkes otomobiline atlayıp binalardan uzaklaşmaya çalışıyor. Artçılar yüzünden herkes ‘binalardan ne kadar uzak, o kadar iyi’ diye düşünerek otomobiline atlayıp binalardan uzak bir yere gitmeye çalışıyor, bu da yollarda trafik yaratıyor.”